Miami was niet verkeerd! Veel gewerkt, maar ook tijd gehad om te genieten. Tijdens de muziek-conferentie komen swerelds beste dj's hun kunsten vertonen. Dagenlang is het 24 uur per dag feest. In bars, in clubs, in opgezette tenten of in hotels. Je hopt van het een naar het andere feest. Overdag pak je ook nog ff wat zon mee. Alleen de vochtigheidsgraad is er zo hoog dat je gelijk zijknat bent. Dat heb ik een hekel aan. Maar ik mocht niet klagen natuurlijk. Behoorlijk brak kwam ik terug in LA. 2 dagen later kreeg ik Van Erro een telefoontje of ik diezelfde week nog naar NL wilde komen. Waarom? Moet ik (nog) voor me houden. Gelijk afpraken met vrienden gemaakt. Een avondje stappen in Amsterdam. De volgende dag gelunchd met mn ouders en daarna de hele dag gewerkt tot diep in de nacht (ik had het niet willen missen). De volgende dag afgesproken bij Bas Muijs thuis. Die had een darttoernooitje georganiseerd. Deelnemers: Winston Post, Koert (Russel noem ik hem), Bennie den Haan, Sebastiaan Labrie, Wouter Hamann, bas en ik. leuk om mn ex-collega's weer te zien. Ik denk dat we 7 uur lang op dat bord hebben gesmeten. Sebastiaan labrie won uiteindelijk. Veel foto's daarvan kan je op Bas Muijs zn website bekijken (www.glamago.com), maar ik zal de meeste ervan er ook bij mij opzetten. niet vandaag echter. Morgen hopelijk. (En als het lukt ook een filmpje dat ik er heel lang op wil hebben). Die avond bij bij Bas gepit, de volgende ochtend weer terug naar LA. Dat zijn waanzinnig leuke tripjes. Je moet ze alleen niet te vaak doen. Als je niet gelijk je jetleg wegwerkt (en dat deed ik dit keer niet) dan zit je er een week aan vast. Op een gegeven moment lag ik pas om 09.30 te slapen. Dat was het summum. Gelijk slaappillen aangeschaft, maar gelukkig nog niet gebruikt. Ik haat die dingen.

Nu weer terug in LA dus. En ik moet zeggen, ik heb t met de minuut meer naar mn zin hier. Mn sociale leven wordt steeds beter. Ik heb een groep lui om me heen waar ik erg blij mee ben. Het weer is ook weer wat beter geworden. Vandaag nog de hele dag voor de deur gebeachvollebald. Ook een zooi dolfijnen gezien. Voor mn huis gewoon! Ze zitten er al 2 dagen. Vandaag waren het er zeker 40. Gelijk zie je dan wat buurtbewoners met surfplank het water instuiven om zo dicht mogelijk bij de beestjes te komen. Ze konden ze nog net niet aaien, maar ze zaten in de buurt. Vandaag ook nog een vliegtuig over zien komen (zo'n 200 tot 300 meter hoogte) waar een van de motoren van explodeerde. Terwijl ik op het strand stond. Dat ding hier er nog wel aan , maar er kwamen een seconde of 20 lang gigantisch vlammen uit. Daarna werd het automatisch geblusd. Je schrikt je kapot. Je verwacht in eerste instantie dat ie neerstort. Maar hij had nog 3 motoren over dus dat was geen probleem. Hij zal ongetwijfeld meteen omgekeerd zijn richting vliegveld. Merkwaardige ervaring.

Oh ja, vorige week stond er nog een kut artikel in de Telegraaf. "Ferri Somogyi heeft op het allerlaatste moment afgezegd voor het nieuwe Yorin programma Bobo's in Bush. Hij durfde fe confrontatie met negen andere bekende Nederlanders niet in de jungle van borneo toch niet aan. De ex-soapster stelt de makers van het nieuwe programma ernstig teleur. Ferri kan zich zelf zegt hij niet vinden in de andere namen op de lijst. Nou, op ons komt dat wat arrogant over". Neem het de Telegraaf natuurlijk niet kwalijk, maar wel de informatieverstrekkers. Bobo's in the Bush wordt een nieuwe reality show met bekende Nederlanders. 10 bekende Nederlanders moeten de jungle van Maleisie in en het in de jungle uit zien te houden. En met elkaar uiteraard. De produktie van dat programma had mij hiervoor benaderd. Of ik geinteresseerd was. Dat was ik. Dat wilde natuurlijk niet zeggen dat ik mee zou doen. Eerst wilde mijn manager en ik graag de deelnemerslijst zien. Ik kreeg een lijst van namen voorgeschoteld waar ik enthousiast over was. Ik kende de meeste persoonlijk vrij goed. De lijst was echter nog niet definitief. Mn manager Hans Knoop heeft de produktie toen laten dat ik zou overwegen om mee te doen als ik de definitieve lijst had. Ik vind het leuk om de jungle in te gaan, maar als het met een groep is waar ik weinig of niks mee heb, dan heb ik geen lol. Klaarblijkelijk hadden de meesten afgezegd en viel de produktie terug op een lijst die zoals zij zelf lieten weten niet hun eerste keuzelijst is. Ze konden niemand krijgen voor het programma. De uiteindelijke lijst van deelnemers was voor mij niet dusdanig dat ik stond te juichen. Heb toen vele malen contact met ze proberen op te nemen om te melden dat ik niet mee zou doen. Kreeg ze niet te pakken. Onlangs vroegen ze mn manager om mn kleren- en schoenmaat. Die meldde dat ik nog geen ja had gezegd dus dat hij de vraag niet begreep, maar dat ik hen heb geprobeerd te bellen om definitief af te melden. Zijn ze er dus vanuit gegaan dat ik mee zou doen. Ze hadden een persbericht de deur uitgegooid dat ik een van de deelnemers was. Zonder dat ik daar vanaf wist en zonder dat ik een toezegging had gedaan. Hadden ze niet mogen doen! En het heeft niets met gebrek aan lef te maken. Hou er niet van mezelf te roemen, maar iedereen die mijn CV er op naslaat kan niet serieus melden dat ik géén lef heb.Het enige dat ik me kan voorstellen is dat ze heel erg teleurgesteld zijn dat ik de zoveelste ben die geen zin heeft om deel te nemen. blijkbaar wilde ze ergens hun gram halen. Niet terecht. Flauw, geen mooie start en geen mooi voorbeeld van een sportieve strijd die Bobo's in the Bush toch volgens het draaiboek moet gaan worden. Overigens er was niets getekend en zo lang dat het geval is, heeft de organisatie niet het recht te melden dat ik meedoe. Een hoop tekst, maar er reageerden zoveel mensen op dat stuk dat ik vond maar eens uitleg te moeten geven.

Morgen heb ik hopelijk wat tijd om wat foto's op de site te knallen. Updaten is wel weer nodig. Ik was echt te lang uit de lucht geweest. Groeten, Ferri